فردای دیروزت را رها کن

 دیروز فردایم را رها خواهم کرد

         تا با هم امروز را زندگی کنیم

خنجر برام بیارین من از تبار دردم

                           عمری بی طلوعم مثل غروبی سردم

آیینه دار غربت با آدمها غریبه

                      هوای چشمون من در حسرت یه سیب

تاریک سر نوشتم فانوس من شکسته

                         عمری بغضی سنگین راه گلوم و بسته

از شب به شب رسیدم از کوچه ها به بن بست

                        ای آدمهای سر خوش جایی برای من هست

شب گرد قصه عشق تنها و بی پناهم

                             اشکم رو گونه هاتون من سردی یه آهم

 تو را دوست دارم ! نگاهت را ، کلامت را و آغوش مهربانت را !

 تو را دوست دارم به اندازه تمام  رنگهاي زيباي دنيا نه کم است به

 اندازه تمام زيباييهاي دنيا نه باز هم کم است تو را به : اندازه تمام

 دنيا  دوست دارم من تو را در تک تک ذرات وجودم لمس کردم ، در

 هر نفسم عطرت را حس کردم و با  هر ضربان قلبم عاشقانه تو را

زندگي کردم ديگر در پس کوچه هاي خاطراتت جستويم نکن ،

 مرا نخواهي يافت که من در تو محو شدم و چه درآميختن زيبايي

دوستت دارم عشق من همسر عزیزم

              هر روزتان نوروز - نوروزتان پیروز

                          عید نوروز بر همه ایرانیان مبارک باد

یه سال دیگه هم گذشت 

 و ما به خدا نزدیک تر میشیم هر سالی که میگذره

امسال برای من سال متفاوتیه با سالهایی که گذشت

امسال  یه فصل جدید از زندگی من شروع میشه 

در کنار همسر عزیز و خوب و مهربونم

خدایا خودت کمکمون که در کنار هم خوشبخت بشیم

و همه ادما خوش بخت بشن تو زندگیشون

خدا جون خودت هوامونو داشته باش

عید نوروز بر همگان مبارک باد

یه خبر جدید

                        من ازدواج کردم  

        وای نمیدونید خدا چه  آقایی خوب و مهربونی قسمتم کرده

          خدایا هزار مرتبه شکرت برای همسر خوبی که بهم دادی

                  مهمتر از همه اینکه من عروس حضرت زهرا شدم

           دوستت دارم  آقایی  جونمم

خدا جون  به من و اقایی جونم کمک کن

 تا  همسرای خوبی برای هم باشیم

و در کنار هم  تا اخر عمر خوشبخت زندگی کنیم

                 عید سعید غدیر مبارک باد   

هر آدمی دو قلب دارد . قلبی که از بودن آن باخبر است و قلبی که از حضورش بی خبر . قلبی که از آن باخبر است، همان قلبی است که در سینه می تپد ، همان که گاهی می شکند ، گاهی می گیرد و گاهی می سوزد ، گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه. و گاهی هم از دست می رود.

با این دل می شود دلبردگی و بیدلی را تجربه کرد. دل سوختگی و دل شکستگی هم در همین دل اتفاق می افتد. سنگدلی و سیاه دلی هم ماجرای این دل است.با این دل است که عاشق می شویم ، با این دل است که دعا می کنیم ، و گاهی هم با همین دل است که نفرین می کنیم ،  کینه می ورزیم و بد دل می شویم .

 اما قلب دیگری هم هست. قلبی که از بودنش بی خبریم . این قلب اما در سینه جای نمی شود . و به جای آنکه بتپد ، می وزد، می بارد ومی گردد و می تابد. این قلب نه می شکند و نه می سوزد و نه می گیرد، سیاه و سنگ نمی شود ، از دست هم نمی رود. زلال است و جاری، مثل رود و مثل نسیم .  و آن قدر سبک که هیچ وقت،هیچ جا نمی ماند . بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد.آدم همیشه از این قلبش عقب می ماند .

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی ،او دعا می کند ، وقتی تو بد می گویی و بیزاری ،او عشق می ورزد ، وقتی تو می رنجی ، او می بخشد...

این قلب کار خودش را می کند ، نه به احساست کاری دارد نه به آنچه می گویی و نه به آنچه می خواهی و آدم ها به خاطر همین دوست داشتنی اند. به خاطر قلب دیگرشان ،به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند مدتي بود در تنهايي ، تنهايي خود تنها بودم ودوست داشتنهای خود را به مرداب دل پاس مي داشتم تا عشق نيلوفري من شكوفا شود تا سراسر وجودم را عطرآگين كند اما چه مي بايد كرد كه سپهر دلم نيلي بود و نوري از مه و خور بر اين مرداب تابيده نشد تا همچنان منتظر بر رستن وجود خود از اين كشاكش ناميمون باشم.

رسيدن آنجا آغاز مي‌‌شود كه مقصد باور شده باشد! اما به راستي مقصد كجاست؟

 بعد از اين همه سير و سفر به كدامين نقطه راه به پايان بايد برد؟

 مي‌‌گويم وقتي بارش را آغاز كنيم، عاقبت خواهيم رسيد همچون قطرات پاك باران كه

 پس از بارش، جاري و سپس به درياها خواهند رسيد!

 آن كس كه استوار و مصلوب اصالت عشق گرديد، هميشه مي‌‌بارد و تازه مي‌‌گرداند

 و او همچون هنرمندي است كه مقصد را در دورها نمي‌‌بيند،

 بلكه آن را در همسايگي خويش جستجو مي‌‌كند. آيا فتحي به عظمت فتح دل‌ها مي‌‌شناسيد؟                                             

 به راستي مقصد كجاست ؟ جز قلب‌ها ؟ آيا مقصدي شيرين‌تر از رسيدن به خانه ‌دل‌ها سراغ داريد ؟                 

 به كجا مي‌‌رويم؟ چرا راه را گم كرده‌ايم ؟

 تا كي بايد به دنبال چيزكي باشيم كه نزد خود ماست ؟!  مي‌‌پرسي آن چيست؟

 آن چيزي است كه ما از آنيم! پس چرا آنچه در خود ماست در آنجاها تمنا مي‌‌كنيم؟

اي دوست، گوش؛ تشنه آواي دلي است كه واژه عشق بر لب دارد و

 پيكر محتاج دستي است كه چشم جان در آن نهفته باشد!

آري چشم جان، وقتي با چشم جان مي‌‌نگريم، مقصد از ما دور نيست،

 وسعت مقصد را چگونه توصيف كنم و در سخنم بگنجانم؟

 مقصد، ناله فقري است در همسايگي ما كه در عطش تب مي‌‌سوزد و

 طبيبش من وتو هستيم

     مقصد دستان گره‌خورده‌اي است كه برهنگي فقرش را پوشانده اس!

 مقصد، زخمي است كه روزگار بر پيشاني دوستي برجاي گذاشته و مرهم ماييم!

مقصد ، التهاب رنجي است مدفون شده در اشكي كه بر رخسار يتيمي مي‌‌رقصد!

 مقصد، ديدن يك جفت كفش‌هاي پاره‌اي است كه در قدم‌هاي كودكي قسمت  شده                                                                       

 مقصد، همان واژه‌اي بود كه مي‌‌توانست دلي را نشكند اما شكست!

 مقصد، ديدن محبتي بود كه از دوست رسيد اما خواب بوديم!

 مقصد شنيدن آهي بود به هنگام  وداع   !           

    مقصد، التماسي بود خلاصه شده در يك نگاه!

 كجا به دنبال مقصد مي‌‌گرديم؟ گمشده كدامين جاده‌ايم؟

 حال آن‌كه وقتي بتوانيم دلي را نشكنيم، به مقصد رسيده‌ايم؟!

 اگر به مقصد برسيد، خوشبختي را در آغوش كشيده‌ايد .

زماني که متولد شدم صداي در گوشم طنين کرد وگفت : تا اخرين لحظات عمر با تو خواهم بود گفتم : کيستي؟ گفت: غـــــــــــم فکر کردم غم مثل عروسکيست که مي توانم با او بازي کنم ولي حال ندانستم خود بازيچه اي هستم در دست او.

دیروز رفتم از فرشته ها برای خودم دعا گرفتم.

گفتند:باید هر روز سه نوبت به دنیا بیایم.پیش ازطلوع آفتاب،ظهر و پیش ازغروب.

فرشته ها گفتند:باید هر روز هفده بار بندگی كنم و هر بندگی را در بینهایت ، ضرب كنم و بینهایت رابریزم روی لحظه ها.

فرشته ها گفتند: باید هر شب دستمالم را از شبنم خیس خیس كنم. ازشبنمی كه اشك خدا روی آن چكیده است ... و دستمال را بگذارم روی پیشانی روحم تا تبم پایین بیاید.

فرشته ها گفتند:باید هر طور شده جانمازی ببافم از ساقه ی لاله . آن وقت با اقتدا به آسمان و آزادگی ، هزار ركعت نماز فریاد بخوانم. قربتا الی الله.

فرشته ها گفتند : باید مواظب باشم مواظب آن امانت بزگ روی این شانه های كوچك. مواظب آن قشنگترین یادگاری خدا در روی زمین مواظب عشق!

فرشته ها گفتندباید جواب سلام خدا و پرنده ها و آدمها را یك جور داد... ومثل درختان صلوات فرستاد ومثل پرنده ها،قنوت خواند و مثل كویر روزه گرفت.

فرشته ها گفتند:باید همه در به در بگردیم دنبال خدا و یك عالم دوست داشتن و كمی عقل.

فرشته ها گفتند:باید یك جایی، شاید جایی مثل سلامهای آخر نماز ، یا جایی مثل اولین سلام قطره و دریا خودم را گم كنم برای همیشه ... و آن وقت ، هر چه كه دارم بدهم باد ببرد و هرچه را كه خدا و فرشته ها و این دنیایی ها و آن دنیایی ها دارند ، ازشان قرض بگیرم

فرشته ها گفتند:باید یادم بماند كه به اندازه ی همه ی دریاهای خدا،باید گریه كرد و به اندازه ی همه ی درختهای خدا، باید سبز بود...

وقتی فرشته ها رفتند،من ماندم و لبخند خدا و یك عالم دعا كه قول داده  بودم مستجابشان كنم!

  عید سعید فطر بر تمامی مسلمانان جهان مبارک باد

 رسید عید و ز ما ماه روزه کرد گذر
وداع باید کردش که کرد رای سفر
به ما مقدمه عید فرخجسته رسید
براند روزه فرخنده ساقه شکر
برفت زود ز نزدیک ما و نیست شگفت
 که زود رود آن چیز کو گرامی تر

 دوستای عزیزم طاعات وعباداتتون مقبول درگاه حق باشه

    ا لتماس دعا